Kluczowe pytania na które dotychczasowe badania nie opowiedziały:
Jaka jest relacja well-beingu do ill-beingu?
Jakie są najlepsze i najtrafniejsze sposoby pomiaru ill-beingu w pracy?
Jaka jest dynamika zmian ill-beingu u pracowników?
Jakie są organizacyjne uwarunkowania ill-beingu?
Jaka jest tu rola metod samoregulacji stosowanych przez pracowników?
Główne etapy projektu:
Systematyczny przegląd literatury w zakresie ill-being i opracowanie wszystkich używanych w badaniach wskaźników ill-beingu.
Przeprowadzenie pogłębionych wywiadów indywidualnych z pracownikami u których zidentyfikowano symptomy ill-beingu.
Przeprowadzenie podłużnych (trwających 1 rok z czterema pomiarami w okresie co 3 miesiące) badań ilościowych z wykorzystaniem kwestionariusz badawczych na populacji min. N=3000 pracowników.
Przeprowadzenie pogłębionych wywiadów indywidualnych z pracownikami celem oceny skutków ill-beingu w pracy.
Opracowanie rekomendacji praktycznych w zakresie ograniczania ill-beingu w pracy, jak i metod radzenia sobie z negatywnymi doświadczeniami w środowisku pracy.
Główne cele projektu:
Diagnoza organizacyjnych czynników (np. przywództwo, bariery organizacyjne, relacje społeczne, wymagania zawodowe itp.), które mogą prowadzić do ill-beingu.
Wyjaśnienie roli czynników indywidualnych (np. osobowość, styl atrybucji, mindset, itp.) w doświadczaniu ill-beingu w pracy.
Podłużna (trwająca rok) ocena zmian dynamiki relacji pomiędzy czynnikami organizacyjnymi, uwarunkowaniami podmiotowymi a ill-beingiem pracowników.
Ocena skuteczności różnych metod samoregulacji i proaktywnych sposób przekształcania pracy w ograniczaniu ill-beingu w pracy.
Diagnoza konsekwencji ill-beingu pracowników: zawodowych (np. wykonywanie pracy, zaangażowanie), zdrowotnych (np. stan zdrowia), społecznych (np. konflikty).
dr hab. Dariusz Turek, Prof. SGH
Instytut Przedsiębiorstwa
Szkoła Główna Handlowa w Warszawie